|
Hat Sanatında
kalemlerin genel olarak uçları yazı türlerine göre belirlidir. Fakat sanat
olarak, farklı yazı çeşitlerindeki yazılışta bir takım farklıklar ortaya
çıkmaktadır. Örneğin; Sülüs, nesih yahut muhakkak yazıda “sin” harfinde “dendan”,
diş bulunurken, talik yazıda bu dişler çoğu kere bulunmamaktadır. Diğer yazı
çeşitlerinde “elif” harfinde “zülfe” bulunurken talik ve rik’a yazıda zülfe
kullanılmamaktadır.
HAT SANATINDA
KULLANILAN MALZEMELER

KALEMLER |

MAKTA ve KALEMTRAŞ |
Hatta kullanılan en önemli araç kalemdir.
Bunlar başlıca;
kamış kalem, kargı kalem, tahta kalem
ve demir kalemdir. |
Kamışın ucu önce elde yontulduktan sonra makta
üstüne konup kalemtraş denen bıçakla kesilir. Makta, eni ekseriye 2-3 cm,
boyu 15-20 cm, kalınlığı 1-2 mm kadardır. Kalem kesilecek tarafında, kalem
yatağı veya kalem yuvası yahut hane-i kalem (= kalem evi) bulunan bir
altlıktır; fildişi, boynuz, ya da kemikten yapılır. |

DİVİD |

LİKA |
| |
Yazı genellikle, is, zamk, su ve daha başka
katkı maddelerinin katılmasıyla hazırlanan siyah mürekkeple yazılır ve
hokkanın içine bir miktar lika yerleştirilerek mürekkep kıvama ulaşması için
birlikte karıştırılarak yazıya hazırlanır. |

HOKKA |
|
|
Mürekkep hokka içinde saklanır. Camdan başka
pişmiş topraktan, metalden, çeşitli ağaçlardan hokka yapılabilir. Kalem
sokulduğunda uç dibine vurup bozulmasın diye hokkanın içine lıka denen bir
tutam ham ipek konur. Mürekkebin akıcı olması, rengini solmadan uzun süre
koruması gerekir. |
|
Klasik ve Çağdaş Hat Sanatında, hat ile uğraşan
sanatçıların kullandığı bazı kalem çeşitleri hakkında resimler :
1 - Kurşun Kalem

2 - Marangoz Kalemi

3 - Keçe Kalemi

4 - Sivri Burunlu Dibi Düz Yelkenli Kalem

5 - Sivri Burunlu Geniş Dibi Düz Yelkenli Kalem

6 - Sivri Uçlu Hat Kalem Seti

7 - Bambu Kalem

8 - Sivri Uçlu Hat Kalemi

Bu konunun detayları
hakkında tam bilgi almak isteyenler; aşağıdaki linkten ingilizce metin ve resim
olarakta inceleyebilirler.
http://www.oweis.com/Calligraphy-tools.pdf
Bambu Kamışının
Yetiştirilmesi ve Bakımı
Bambu
ÇİÇEĞİ
Bambular iki yüzden fazla türe ayrılır. Bazı bilim adamları bunu beş
yüze kadar çıkarırlar. Bambulardan çoğu Asya’ da, büyük bir kısmı ise Amerika’
da, bazıları Afrika’da, deniz yüzeyinde 3.000 m ( Himalaya ), hatta 5.000 m (
Andlar ) yüksekliğe kadar yetişir. Bambunun, içi boş ve düğüm düğüm bölmeli bir
gövdesi, düğümlere bağlı sürekli yada süreksiz bir yaprak kını ve başaklardan
oluşan az çok dallı salkım biçiminde çiçekleri vardır. En büyük bambu türü (
Cava’ da yetişen Gigantocloa maxima ) 45 m boy yapar. Hemen hemen bütün
bambular, Güney Avrupa iklimine uyum gösterir. Bugün bambular tropikal kuşakta
yer alan ülkelerin hemen hepsinde yetiştirilmektedir. Çin kçkenli olan saz
bambu, Cezayir’ de yetiştirilir. Bambular kök parçalarıyla yetiştirilip
çoğaltılır. Bambuların hafif fakat esnek ve dayanıklı olan gövdeleri ( sapları
), gemi direği ve yapı gereci olarak kullanılır. ( Çin ve Japonya’ da bazı
köylerde evlerin tümü bambu odunuyla yapılmıştır.) bambu gövdeleri enine
kesilerek, bunlardan vazolar, kutular, trampetler yapılır. Körpe filizleri sebze
olarak yenilir. Bazı bambu türleri çok nitelikli kağıt hamuru verebilir. XVII.
yy.’ da, Avrupa’ ya ithal edilen bambu gövdelerinden az çok işlenerek evlerde,
teraslarda ve bahçelerde kullanılabilen hafif mobilyalar yapıldı. Türkiye’ de
XIX: yy.’ ın ikinci yarısında, saray bahçelerinde yetiştirilmeye başlayan
bambulardan bir grup bugün Beylerbeyi Sarayı’ nın bahçesindedir. Akdeniz ve Ege
Bölgelerinde de bambu yetiştirilebilir.
Fazla ışık almayan aydınlık biryer seçilmeli bambunun boyuna göre bir
saksıya dikilmeli. Saksının su kabı genişçe ya da çok derin olmalı. Toprağı
taşsız toprak olmalı.
Bambu satın alınıp saksısına dikildikten sonra saksının pozisyonu
değiştirilmeden bakım yapılmalı. Yaz ve Kış Saksının su kabında devamlı olarak
su bulundurulmalı. (Japon şemsiyesi gibi). Ortamın sıcaklığına göre su
verilmeli. Şebeke suyu kullanılacaksa 2 gün bekletilmeli (Klor kireç pas tortu
vs.). Ortam sıcaklığı 18 derecenin altında bakılmamalı. Çok neşeli bir bambunuz
olsun isterseniz: 20-30 dereceler arası bir eviniz varsa günde iki defa
yapraklarına ve kamışına su püskürtebilirsiniz.
Üretimi filizler kesilip suyun içinde köksaldırarak yapılır.
Yazı sanatında kullanılan kamış kalem, daha çok Hazar
denizi kenarı ile Irak Dicle nehri kenarında bulunan Vâsıt şehrinden temin
edilmiştir. Kamış kalemin ham hâli nohûdi renkte olup, renginin kararıp
sertleşmesi için gübre içine yatırılır. Gübre içerisinde sertleşen kamışın rengi
koyu kahverengi olur. Bu kurutma işlemi, sıcak ülkelerde kamışlar, güneşe karşı
serilerek de yapılmaktadır.
Hindistan’da yetişen içi dar, uzun boğumlu ve dışı benekli kalemler (Menevişli
kamış) kendileri zaten sert olduğu için gübreye yahut güneşe yatırma işlemi
yapılmamaktadır.
Yapılan en büyük hata bu bitkiyi aldıktan sonra çiçekçilerin yönlendirdiği gibi
bir vazoya koyup o şekilde büyütmemizdir. Her bitki toprakta yetişir toprakta
yetişmeyen bitkiler bile (göl yada havuz bitkileri) alttaki kaliteli kum toprak
karışımı maddelere ulaşmak için uzun kökler salarlar.
HÜSN-İ HAT KALEM ÇEŞİTLERİ
KAMIŞ KALEM: Kamış kalemler genellikle
koyu kestane rengindedirler. Sarı, alaca ve benekli olanları da vardır. Irak,
İran, Cava ve Hind nev'ileri meşhurdur. En serti Cava ve en makbulü İran ve Irak
kalemleridir.
KARGI KALEM:
Celi yazılar için kargı kalemler kullanılır. Kargı
kalemler, kamış kalemlere göre daha kalındırlar. Fakat bunların kalınlıkları
arttıkça, parmak arasında idareleri zorlaştığından, ince saplı tahta kalem
kullanılması tercih edilir.
TAHTA KALEM:
Ihlamur veya gürgen ağaçından istenilen kalınlıkta yontularak yapılır. Sap
tarafı, parmaklar arasında rahatça tutmağa ve hareket ettirmeğe elverişli
olmalıdır. Tahta kalemin birkaç çeşiti vardır. Bir kısmının yalnız ortasında
çatlağı bulunur. Bir kısmında ise, çatlağın iki tarafından kalınlığa göre iki
veya daha fazla yuvarlak delikler bulunur. Kalem ağzı çok enli ise, bu
deliklerden çatlağa giden ince yollar açılır. Mürekkep, deliklerde toplanıp
yollardan çatlağa, buradan da ağıza akar.
DEMİR KALEM: Nesih
gibi ince yazılarda, kalemin ucu çabuk bozulmamak ve muhtevası zengin bir eserin
başından sonuna kadar kalemin kalınlık ve keskinlik ayarını muhafaza etmek için,
çelik kalem uçları, ağızları bileği taşından istenilen kalınlıkta bilenerek
kesimi ayarlandıktan sonra, kamış kalemin ucuna takılarak kullanılır.
|