Başta kitap olmak üzere, ferman, tuğra ve murakka, birkaç kâğıdın üst üste yapıştırılmasıyla elde edilen mukakka halinde yazma eserlerin çevresine, altın tozu ve boyayla yapılan her türlü süsleme, tezhip olarak adlandırılır.

Tezhipli eserlere müzehheb, bunları yapan sanatçılara da, erkekse müzehhip, kadınsa müzehhibe denir. Tezhip sözcüğü, Arapça’da altınlama anlamına gelen zeheb’den alınmışsa da, altınla yapılanlar dışında, toprak boyalarla yapılan süslemeler için de kullanılır. Yalnız altınla yapılan tezhibe halkârî; aynı tarzın çok hafif biçimde renklendirilmiş olanlarına şikâf diyoruz.

Halkârînin klasik tezhip tarzından farkı, desenin işlendikten sonra zeminlerinin boyayla doldurulmamasıdır. Türk sanatçıları, halkâr eserlerde genellikle çok açık renkte olan kâğıtlar üzerinde çalışmayı tercih etmiş ve özellikle koyu zeminin kullanıldığı İran tarzı halkârlardan ayrı bir Türk üslûbu geliştirmiştir. Genellikle iri ve çok detaylı olarak çizilen motifleri içeren halkârın birçok çeşidi yaratılmıştır.