Bu noktadaki yaklaşımda geleneksel ebruyu kendi içinde bir bütün olarak incelemek mümkün olsa bile bu yaklaşım eksiklikler içermektedir. Çünkü figüratif ebruların yapılmasından sonra ebru geleneğinde yeni bir anlayış doğmuş bu özellikle felsefi ve estetik olarak ebrunun başkalaşmasına yol açmıştır. Ancak biz bunlara burada kısaca değineceğiz. Çünkü asıl anlatmak istediğimiz ebrunun varolandan farklı ve yeni ifade biçimleri yaratabileceği buna uygun altyapı ve birikime sahip olduğudur. Geniş bir soyutlama gücü yaratacak ve yeni anlamlar oluşturacak yerde durduğudur. Günümüz sanat akımlarıyla bir çok açıdan örtüşen ebru sanatı yeni imkanlar ve anlayışlar sunarak resim sanatına önemli katkılarda bulunacak yerdedir. Biz öncelikle gelenekselleşmiş yaklaşımla oluşan ebru sanatının ,su üzerinde çalışmanın getirdiği etkilerden hangi noktalarda yararlanmadığını araştırmaya çalışacağız. Elbette üzerinde yeterli araştırma yapılmamış,kaynak sıkıntısı çekilen ve yazılı ilkeleri konmamış bir sanatın etkin ve kapsamlı araştırmalarla yerine oturtulması,başta ebru sanatçıları ve akademisyenler olmak üzere Türk sanat çevrelerinin önündeki görevlerden biridir. Benim yapmaya çalıştığım bu çabalara farklı bir açıdan yaklaşmak ve teknik olanakları araştırırken bu olanakların yarattığı görsel etkiler vasıtasıyla bu sanatın soyutlama gücünü , yeni duyarlılık alanları ve ifade biçimlerini oluşturmaktır. Ebru sanatının ,insanıyla bu kadar bütünleştiği bir ülkede .zaman içersinde yeniden üretim sürecine katkılarda bulunması ekonomik açıdan da olumlu sonuçlar doğurabilecek niteliktedir. Her ne kadar ebru sanatı ,her sanat gibi ekonomik değer üretiminde kullanılabilirse de ,bu bir değeri hırs ve cahillikle daha düşük bir değerle değiştirmekten başka bir sonuç vermez. Her sanatta olduğu gibi ebru sanatının da gizil gücü bu çabaları sonuçsuz kılar. Ancak ebru sanatı da diğer sanatlar gibi ülke ekonomik yapılanmasında yaratıcı ve öncü çabalara geniş katkılarda bulunabilir. Bu Türk ebru sanatçılarının çabalarıyla oluşabilecek bir durumdur ve kendi içlerindeki farklılıklarla beraber örgütlenerek ağırlıklarını hissettirme sorunudur. Uzun süre cam üzerine ebru yapmış ve bu konuda el hatalarını en aza indirmek için kendi kendine teknikler geliştirmiş bir sanatçı olarak ,birebir yaşadığım bu karmaşık sorunların çözümsüzlüğünde ve sanatın değerinin sanat olmasından başka yerde olamayacağının anlaşılmasında ebru sanatçılarının büyük katkısı olabileceğini gördüm. Aslında ülkenin topraklarının,birikiminin ve örgütlenme yetersizliğinin böyle sonuçlar doğurma potansiyeli çok fazla olabileceğinden ,ebru sanatçılarının ebru sanatına ,onun diğer sanatlarla olan ilişkilerine ,yeni yaratıcılık yaklaşımlarına ve giderek ülke ekonomik yapısına sanatsal öncülüklerde bulunacak tarzda örgütlenmelerine acil gereksinim vardır. Bu anlayıştan yola çıkarak kendi yaklaşımlarım bir özeti niteliğinde anlayışım şöyledir:

1-) FELSEFİ FARKLAR

a-) Geleneksel ebru;nefsin terbiyesi temelinde şekillenmiş,tasavvuf felsefesinden büyük ölçüde etkilenmiş bir sanat yaklaşımı sunar.
Bu yaklaşım tüm ritüelleriyle, bir insanın nefsini yenerek dünyasal arzulardan kurtulmasını ve Yaradana kavuşmasının bir biçimini temsil eder.
b-) Ebruyorum; Ebru sanatının görsel düşünsel ve tinsel etkilerinden yararlanarak ,insan yaratıcılığının önünü açmayı hedefler.
Yeni insan yapısının şekillenmesinde temel eksiğin, nefsinin peşinden giderek dünyayı bozan insan tiplemesine karşı olmamakla birlikte ,insanın kendi nefsinin değil,kendine sunulan ve hatta dayatılan tarzda bir yaşamın içinde koşuşturduğunu düşünür.bu noktada özgüven ve yaratıcılık geliştirici , kaynağını gelenekten ve alçakgönüllülükten alan ebru teknikleri önerir. Bu noktada sudan çıkan yaşamın, yaratıcılığını, yine su aracılığıyla ortaya koyabileceğini düşünür.